Ook al weet ik dat ze groot worden, toch verbaas ik me keer op keer over de maten die ik moet aanschaffen. De winterjas voor de Middenvelder was zelfs een maat 164. Zijn eigen maat 152 vond ik te ielig zitten. En hier staan de schoenen: maat 26, 30 en 37 (zevenendertig, Z.E.V.E.N.E.N. dertig) op een rijtje.
Ik ken mijn Middenvelder een beetje: die leuke nieuwe winterschoenen van hem redden februari nog niet eens als ik er geen wintervoetbalschoenen voor op het schoolplein bij koop, dus feitelijk staan er 26, 30, 37 en 37 op een rijtje. Die extra schoen mag uiteraard niet gezet worden voor Sinterklaas, dat mag helaas voor hem dan weer niet.
De Wijze had Sinterklaasviering op voetbal gehad en de Sint aldaar had gezegd dat ze hun schoen mochten zetten. Tja, daar kan natuurlijk geen mama tegenin, dus de schoenen werden gezet. Gelukkig is hier de huisregel dat ze vanaf 1 december elke avond hun schoen mogen zetten, anders had deze mama onverhoopt nog zonder schoenkadootjes gezeten ook. Lekker, zo'n Sint.
Maar goed, de Wijze had dus gezegd dat de Sint had gezegd dat ze hun schoen mochten zetten. Maar het was niet de echte Sint geweest, had hij gezegd. Hij heeft nu al vier Sinten gezien, zo concludeerde hij. Hij beschreef uitvoerig de verschillen in kruizen op de mijters. Maar dat doet niks af aan zijn rotsvaste geloof in de enige echte Sinterklaas. (Voetnoot: Bram van der Vlucht, voor de duidelijkheid.) Draeckensteijn heeft het steevast over Sinterklaasje, ook als hij oog in oog met de goedheiligman staat.
's Avonds laat de Wijze zich van zijn slechtst-gehoorzame kant zien en de Repel schiet uit haar slof: hij mag zijn schoen niet zetten, is hij nou helemaal. Als de Daltons eenmaal op bed liggen besluit ze dat het wel erg sneu is en ze stopt een inimini-kadootje in zijn schoen (een cola lolly) met een briefje:
"Lieve Wijze, De Sint is niet zo streng als mama. Maar de Sint vindt wel dat je voortaan iets beter naar papa en mama moet luisteren. De Sint"
Sinterklaas kreeg vanmorgen de credits van de Wijze. De hele ochtend zong hij dank u Sinterklaasje. En mama? Mama is de strenge. Ach, het is wel goed zo.
