Cars kijken, Repel style

Cars is een film van Disney Pixar uit 2006. En ik moet zeggen: als ik het afzet tegen alle crap die onze huiskamer de afgelopen jaren is ingeslingerd en die blijkbaar door mijn Daltons wordt gewaardeerd, is Cars een groeibriljantje.

Wij beschikten al heel vroeg over een volslagen illegale versie op DVD. En de Middenvelder was er vanaf moment nul aan verslingerd. Pas toen we een officiele DVD kochten met normaal beeld en geluid en niet opgenomen in een bioscoopzaal snapten wij waarom hij de film zo leuk vond. We liepen Cars-technisch gezien een beetje op de rage vooruit, mag ik wel zeggen. De Middenvelder kon zijn verhalen over Bliksem maar met weinig vriendjes delen. Maar toen kwam die Cars rage. Hij veroverde de wereld, en ging weer. Behalve bij ons, want de rage is bij ons nooit weggegaan. Wij zijn inmiddels toe aan back-up kopie nummer zoveel van de Cars DVD (de tweede officiële inmiddels, geloof ik) en we zijn ook twee kinderen verder.

De magie van Cars wil maar niet uit dit huis verdwijnen. De Wijze heeft mij een adempauze gegeven omdat zijn hart uiteindelijk toch bij Thomas de Trein bleek te liggen, maar voor Popeye is er wederom maar één liefde: Cars. (De Wijze met zijn Trein en Popeye met zijn Cars, we hadden hun namen niet beter kunnen kiezen, hoe bizar!!)

Enfin. Ik heb de film dus al een keertje of driehonderduizend gezien. Pardon, als ik het goed wil zeggen moet ik niet zeggen gezien, maar gehoord. Ik ben namelijk niet al die driehonderdduizend keren blijven meekijken (heb ik 'm überhaupt wel eens integraal uitgekeken, vraag ik me nu af) maar ik heb alle keren wel het geluid gehoord. Ik durf er bijna een weddenschap op in te zetten dat ik de tekst van voor tot achter letterlijk uit mijn hoofd ken. God, wat dwaal ik weer af.

Dit weekend heeft de film alweer een paar keer aangestaan. En voor mij is de lol gericht op Popeye die de film beleeft. Als Popeye Cars kijkt, kijk ik Popeye. Het is een genot. Ook hij kent de film uit zijn hoofd.

Het filmpje is wat lang (ruim 4 minuten) en vast en zeker alleen maar leuk voor diegenen die de film ook uit hun hoofd kennen. Heb geduld: Popeye geniet en souffleert vanaf het moment Dinoco is van mij (0:07 min), tot vliegen door de lucht (0:43), tot geen banden nodig (2:17), tot McQueen heeft een klapband: Go Go Go Go!!!! (3:05), tot dit is een fotofinish (3:48). En de momenten waar hij stil is, zijn bijna nog indrukwekkender: hij is voor de dertigduizendste keer onder de indruk.

NB: let even op rond 1:10, waar Popeye een kat even 'subtiel' uit het gezichtsveld verwijdert....

Het eeuwige lot van Popeye: "Ikke ook Pinses!!" (zonder r, maar ook zonder de charme)